Saturday, March 19, 2011

Sukaneka Tadika Gerakhas

Cikgu Rahmah sedang sibuk mengedarkan baju rumah sukan pada semua pelajar-pelajarnya. Di tadika ini, ada hanya ada empat kelas iaitu kelas kuning, merah, biru dan hijau. Rumah sukan adalah berdasarkan warna kelas masing-masing. Aku di kelas kuning, secara automatic aku akan masuk rumah sukan kuning. Dalam kelas ni, aku dikira sebagai senior sebab ini tahun kedua aku kat kelas ni (start tadika umur 5 tahun). Selepas dapat baju, aku terus simpan dalam beg. Aku tak jakon macam budak lain, dapat-dapat je, sarung kat situ jugak, tak bukak dah, pakai terus sampai balik rumah. Sampai je kat rumah, ‘ma, comey baju kakak, warna kuning’aku beritahu mak. ‘try la, ma nak tengok’ kata mak aku. Aku pon terus bukak plastic, sarung terus. ‘wah!comeynyo’puji mak aku apabila melihat baju T yang aku pakai labuh sampai ke lutut dan bahagian tangan pula sehingga melepasi sikuku. Nak taknak redha aje la, tu je saiz paling kecik. Memang susah nak cari saiz yang sesuai untuk aku. Di kelas tadi cikgu rahmah dah bahagi-bahagikan acara sukaneka bagi setiap orang. Semua wajib ikut serta kecuali orang yang ada asma, semput, lelah dan cepat pengsan. Alasan lain seperti sakit kepala, sakit perut, sakit gigi, senggugut atau sesungut sekali pun tidak akan dilayan. Kali ni aku masuk tiga acara iaitu tiup belon, bawak bola ping pong dalam sudu dan lari dalam guni. Takdenye aku nak training kat rumah, maklumlah ini bukan sukan kegemaran aku. Jadi pada hari sukaneka tu, aku pakai baju sukan yang besar gedabak tu (tuck in, baru tak nampak besar sangat), pastu mak buat rambut aku tocang dua dan sapu bedak banyak-banyak kat muka kasi putih(mase kecik aku itam sikit). Masa ambil kedatangan, cikgu panggil pelajar satu-satu. ‘Farah shahida!Farah ShahidaFarah Shahida!’jerit cikgu rahmah. ‘Datang!’ jawab aku setelah tiga kali di sebut nama. Sebenarnya aku sedang leka memerhatikan baju pelajar lain. ‘kenapa baju diorang cantik je, muat elok je aku tengok. Ke aku salah pakai baju abah aku?’ fikir dalam hatiku. ‘Mai sini!’panggil cikgu rahmah. ‘takkan la sebab aku tak dengar dia panggil tadi pon nak cubit kot!’bisik hatiku. Cikgu rahmah memang terkenal dengan suka cubit pipi pelajar. Aku tak suka betol!Berdebar jugak, tapi aku cuba untuk cool. Semakin hampir ke arah cikgu, makin lebar senyumnya. ‘cantik baju awak farah!’puji cikgu rahmah sambil bahunya bergoncang menahan ketawa. Dia pun ambil satu pin dan disematkan di bajuku. ‘nak buat ape ni cikgu?’tanya ku hairan. ‘tiup belon nanti!’ bisik cikgu rahmah.

Sekadar gambar hiasan

Pada waktu pertandingan itu, mak aih, peserta lain semua badan besar-besar. ‘ni kalau tiup belon pakai hidung pon setengah nafas je nih’ keluh hatiku. ‘Preet!!’mula pertandingan. ‘Fuh!fuh!fuh!’naik kembung perut aku tiup belon tu, tapi tak besar-besar jugak. Tetiba aku terpandang pin yang cikgu sematkan pada baju T aku ni. Dengan tak semena-mena, walaupun pada mulanya aku ketinggalan dua round di belakang pelajar lain, tapi aku berjaya mendapat tempat kedua. Boleh je nak dapat nombor satu, tapi nanti kang nampak sangat menipu. Agak-agakla. Aku pon balik dengan membawa satu Tupperware yang besar.

P/s: Aku tak bersalah, cikgu rahmah yang ajar ok!

No comments:

Post a Comment